Χαρακτηρίστηκε ως έργο τέχνης που χρειάζεται ειδική κρατική προστασία, σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν. 1469/50. Πρόκειται για ένα αξιόλογο νεοκλασικό κτίριο, από τα πιο αντιπροσωπευτικά παραδοσιακά δείγματα της εποχής του, το οποίο παρουσιάζει την τυπολογία των κατοικιών που κατασκευάστηκαν μετά το 1850 στην συγκεκριμένη περιοχή.

Τη δεδομένη περίοδο η Κομοτηνή γνώρισε μία οικονομική ανάπτυξη, απόρροια της οποίας ήταν η ανέγερση πολλών νεοκλασικών κτισμάτων ανάλογων του Αρχοντικού Ηλιάδη τα οποία ανήκαν κυρίως σε εμπόρους της εποχής.

Tο κτίσμα είναι διόροφο με ημιϋπόγειο κεραμοσκεπές, του οποίου οι χώροι παρουσιάζουν μία μοναδική διαρρύθμιση και λειτουργικότητα. Xωρίζεται σε δύο μέρη με το σαλόνι τοποθετημένο στο κέντρο και με την εσωτερική κυκλική σκάλα σε προέκταση του σαλονιού που οδηγεί στον δεύτερο όροφο. Oι όψεις χαρακτηρίζονται από συμμετρία στη διάταξη των αρχιτεκτονικών και μορφολογικών στοιχείων. H μορφολόγησή τους είναι ιδιαίτερα αξιόλογη. Ψευδοπαραστάδες καταλήγουν στον όροφο σε ιδιόμορφα κιονόκρανα κορινθιακού ρυθμού. Tα παράθυρα τα περιβάλλουν πλαίσια που στέφονται με τριγωνικά υπέρθυρα στο ισόγειο και ημικυκλικά στον όροφο. O εξώστης έχει ιδιαίτερη λεπτότητα στην κατασκευή του με το καλοδουλεμένο χυτοσιδηρό κιγκλίδωμα και τα φουρούσια. Aπό τις δύο πλευρές της ξυλόγλυπτης ταμπλαδωτής εξωτερικής δίφυλλης θύρας υπάρχουν μικρά ορθογωνικά παράθυρα με περίτεχνη σιδεριά.

Ιδιοκτησιακό Καθεστώς: Ιδιωτικό. Δεν είναι επισκέψιμο.